Tijd de laatste hobbel?

1 bericht / 0 nieuw
afbeelding van Gerard
Zelfstudie inleiding Physics en Toegepaste Wiskunde. 40 jaar ervaring met vereenvoudigen van bedrijfsprocessen, -cultuur en cijfers.
Tijd de laatste hobbel?
Gestart op: vrijdag 4 augustus 2017, 14:04

 

Hoewel als volkomen leek bescheidenheid past heb ik toch een prangende vraag want zover als ik het kan begrijpen past het allemaal zo mooi in elkaar.

Ik vraag me af of ik echt een paar grote fundamentele denkfouten maak of ben ik nou dat ene aapje van de miljard eigenwijze aapjes die toevallig op iets heel moois is gestuit?

Of is dit binnen de wetenschappelijke wereld al allemaal lang bekend en lopen alle films en documentaires die het publiek ziet zover achter?

Alvast veel plezier met mijn verhaal bij de vraag ;

Bestaan tijdrimpels of tijdgolven?

 

Tijd de laatste hobbel !?

 

In den beginne was er niets. Voor de “oerknal” was er niets.

 

Geen materie, geen beweging geen tijd enkel potentiële energie.

 

Als we ervan uitgaan dat tijd nu alles op zijn plaats houdt (inertie) kunnen we een start mee maken dat als iets beweegt er tijd rimpels ontstaan en dat deze rimpels een golfvorm hebben. Alsof je een steen in een vijver gooit. De eerste beweging lijdt zo ook tot het ontstaan van tijd. Einstein zei al dat beweging en tijd samenhangen. Als de snelheid toeneemt vertraagt tijd.

 

Tijd regeert het Universum.

 

Alles volgt het pad van deze tijdrimpels of -golven. Dit zou kunnen verklaren waarom lichtdeeltjes zich gedragen, of beter gezegd worden waargenomen, als een golf. Het experiment met de twee spleten bevestigt dit en alleen door waarneming wordt dit effect tenietgedaan. Ik ga ervan uit dat dit gebeurt doordat de energie gebruikt voor de waarneming de tijdgolf verstoort.

 

De tijdgolven bewegen zich voort en het licht “surft” erop mee wat zou betekenen dat de tijdgolven zich met de snelheid van het licht bewegen (eigenlijk andersom dus) en dat niets sneller dan licht (Tijdgolf) kan bewegen omdat dit sneller dan tijd reizen zou betekenen. Wat betekent dat iets “buiten de tijd” (niets?) beweegt. De tijdgolf zou dan oneindig hoog worden in analogie met Einsteins stelling dat de massa dan oneindig groot wordt.

 

Deze golfvorm is er ook verantwoordelijk voor de zwaartekracht doordat de golflengte van tijd nabij het bewegende (bijvoorbeeld een zwart gat, een zon of een planeet) het hoogst is wat een afremmende werking heeft op passerende deeltjes of licht en deze dus naar het bewegende stuurt. Deze remwerking wordt nu als gekromde ruimtetijd omschreven.

 

Zwaartekrachtis in deze visie de verschillen in hoogte van tijdgolven die een remmende werking hebben.Zwaartekracht wordt verondersteld de zwakste kracht in het Universum te zijn waardoor de remmende kracht dus ook niet groot behoeft te zijn.

 

Tijd synchroniseert beweging;

 

Stel je voor dat je metronomen in de “vrij ruimte” hebt hangen. Als ze gaan bewegen creëren ze allemaal de tijdrimpels of -golven. Deze golven versterken elkaar of zwakken elkaar af. Dit duurt zolang dat alle metronomen synchroon lopen. Een en ander volgens Riemanns; (Pi is Oneindig minus Oneindig).

 

Maar hoe komt dit dan overeen met langzamer lopende klokken op hoogte?

 

Stel je een experiment voor dat we twee slingeruurwerken plaatsen een op het oppervlak van de aarde en een ander op 10 km hoogt. Kijk nu van onder naar boven. De verst verwijderde klok lijkt kleiner omdat hij verder weg is. Als beiden klokken een slingerbeweging maken is het net of de bovenste klok een kleinere afstand aflegt en dat de tijd daar dus langzamer verloopt maar dat is enkel gezichtsbedrog. Dat is perspectief vertekening zonder rekening te houden met “zwaartekracht”. Maar gecorrigeerd daarvoor bewegen beide slingers zich langs de tijdgolven die hoger zijn bij de oppervlakte en daarom legt de slinger aan het oppervlak een langere weg (in tijddimensie *) af en lijkt het of de tijd langzamer verloopt als op 10 km hoogte. In de (waargemoen) 3d ruimte lijkt het immers of het afleggen van dezelfde afstand langer vraagt.

 

Zouden tijdgolven ook op kwantum niveau spelen?

 

Volgens waarnemingen maken elektronen bij het toevoegen van energie kwantum spongen hetgeen in strijd is met het klassieke idee dat energieniveaus continu zijn. Maar indien we ons voorstellen dat om de kern (waarin beweging plaatsvindt) ook tijdringen (-golven) liggen is het voorstelbaar dat een elektron bij een bepaald energieniveau naar de volgende ring (golf) springt en daar blijft totdat de energie voldoende is om de volgende hobbel in de tijdringen of tijdgolven te nemen. Het zou zelfs kunnen verklaren waarom het elektron even op de top van een golf (zeer dicht bij Tijd- of lichtsnelheid) onzichtbaar (superpositie inneemt) wordt en dan weer verschijnt.

 

Maar de wiskunde dan?

 

Dat is een dubbel probleem omdat ik niet voldoende van wiskunde afweet om alle formules voor te leggen en omdat de g van zwaartekracht enkel vervangen hoeft te worden door de hoogt van de tijdgolf (Tg?). Want nergens wordt nu nog aangegeven wat zwaartekracht is (anders dan de gekromde ruimtetijd waarvan ook niet wordt aangegeven hoe die tot stand komt als dat het in de buurt van “massa” is.).

 

PS Ik spreek over tijddimensie maar dit kan zijn dat het dermate klein is of een elektromagnetische golf is die we nu (nog) niet kunnen waarnemen. Mijn persoonlijke voorkeur is om het zo eenvoudig mogelijk te houden binnen het bestaande en waarneembare universum . (Ockhams Scheermes).

 

0
0